|
Okul öncesi dönemi de denilmektedir. Bu dönemde
çocuk konuşkan, sokulgan, sevimlidir. Durmadan sorar."Bu ne,
nasıl, niçin" sorularının ardı arkası kesilmez. Sonu
gelmez bir öğrenme açlığı vardır. Bunaltana kadar sorar.
İnatçılığın yerini olumluluk ve söz
dinlerlik almıştır. Kendi işini kendi görmeye bayılırlar.
Giyinebilir, düğmelerini ilikleyebilirler. Küçük işler yaptırmalı
ve onlardan küçük yardımlar istenmelidir. Artık onları sürekli
denetleme ve kontrol etme zorunluluğu yoktur.
Bu dönemde oyuna doymazlar. Tek başına
oynamazlar, oyunlarında arkadaş ararlar. Masallara, öykülere ve
çizgi filmlerine ilgileri artmıştır. Korkutucu hikayelerden
etkilenirler ve öcü ve hortlaklar onlar için gerçek varlıklardır.
Bu dönemde hayal gücü çok canlıdır. Gördüklerini çarpıtarak,
duyduklarını abartarak anlatırlar. Bunu yalanla karıştırmamalıdır
ve çocuğun gelişiminde gerekli olan doğal bir tepkidir. Kolay
korkarlar, çabuk etkilenirler ve zaman zaman gerçekle gerçek dışını
karıştırırlar.
Kız ve erkek rolleri farklılıkları farkedilir.
Kız ve erkek şeklinde kümeleşerek oynarlar. İlgileri
cinsiyetlerine göre ayrılmaya başlar. Bu dönemde anneye babaya
benzeme çabası başlamıştır. Kız çocukları annelerine erkek
çocukları babalarına hayrandırlar, onları örnek alırlar.
Bu yaşta çocuk oyuna doymaz. Oyun sırasında açlığını,
tuvaletinin geldiğini unutur. Bu yaşta oyun çocuk için öğrenme
ve rahatlama yoludur. Çocuklar bu yaşta oynarken yetişkinleri
yanlarında istemezler. Oyun bu yaşta çocuğun saldırganlık dürtüsünü
boşaltmasına yardımcı olur. Çocuk oyunda kendi hakkını
korumayı, başkalarının hakkını gözetmeyi, işbirliği ve
paylaşmayı öğrenir, toplumsallaşır. Oyun çocuk için bir
gereksinimdir. Oyuna doymamış bir çocuk okula da hazır değildir.
Oyun çocuk için sevgiden sonra gelişimi ve kişilik kazanması için
önemli bir gereksinimdir.
İlk yıllarda çocuk için önce sevgi, sonra uyku gelir, bu dönemde
ise önce sevgi sonra oyun gelir. |