|
Bu dönemde artık duygularda durgunuk, dürtülerde ise
sakinlik gözlenir. Artık çocuk aile içinden çıkıp
toplumsal çevreye açılmaktadır. Cinsel kimlik belirginlik
kazanmıştır. İyi kötüden doğruyu yanlıştan ayırt
etme yeteneği olan üst benlik gelişmiştir. Bağımlılık
azalmış, anne ve baba artık dünyanın ekseni değildir. Bu
dönem ergenlik dönemiyle sonlanmaktadır.
Bu dönemde artık somut düşünceden soyut düşünceye
geçilmektedir. Kız ve erkek çocuklar kendi aralarında
oynarlar, artık grup oyunları tercih edilir. Bu yaşta
beceri kazanma ve bunu gösterme önem kazanmıştır. Fıkralar
ve bilmecelerle ilgilenirşler, pul ve para
kollekdsiyonu yaparlar, birbirlerinin kusurlarıyla alay
ederler. Cinsel konulara merak ve ilgi azalmıştır.
Bu dönemde okula başlama çocuğun hayatında önemli bir
olaydır. Anneye aşırı bağlı çocuklarda okul korkusu
ortaya çıkabilir. Çocuğa bu dönemde zaman tanımalı ve
destek olunmalıdır. Azarlamak, kızmak sert davraanmak sonuç
vermez. Anne babanın kararlı tavırları çocuğu yatıştıracaktır.
Okul döneminde anne babadan başka artık öğretmen de örnek
alınır. İlkokul döneminde öğretmenin her söylediği
doğru olduğu kabul edilir. öğretmenler bilgi aktarımını
yanısıra, çocuğun öğrenme, araşırma, inceleme yeteneğini
teşvik etmelidirler. Öğrenilerin başarılarını teşvik
edip, onları yüreklendirmelidirler. sınıf içinde çocukları
aşağılayıcı tutumlardan kaçınmalıdırlar. Nota
ve ezbere dayanan öğrenme değil, araştırıcılığa yönelik
öğrenme teşvik edilmelidir. Okullarda katı disiplin
kuralları ve dayak olmamalıdır. Çocuklara "iyi not
alamazsam, annem babam beni sevmez" korkusu
verilmemelidir. Bu yaşta çocukların arkadaşlıklar kurması
teşvik edilmelidir. Dersleriyle birlikte oyuna, arkadaşlarına,
televizyoa, spora, müziğe, sanata ve de eğlenceye zaman ayırabilmesine
dikkat edilmelidir.
Bazı anne babalar çocuğun arkadaşlıklarını
engellerler. Kötü sözle ve tehlikeli cinsel bilgiler öğrenebilir
diye arkadaşlıklara karşı çıkarlar. Hem anne baba,
hem de arkadaş olabileceklerini savunurlar. Bu çocukların büyüdüklerinde
, ürkek, kendine güvensiz, ailesine aşırı bağımlı,
kendi ayakları üzerinde duramayan yetişkinler
olabilecekleri unutulmamalıdırlar. Aşırı kollanan ve kısıtlanan
çocuklar arkadaşlık kurmakta zorlanırlar. Halbuki
arkadaşsızlık kötü arkadaşı olmaktan bile sakıncalı
ve çock için dayanılmazdır.
Arkadaş ilişkileri çocuğa toplumsal yaşamda uyumlu ilişkiler
kurmayı, işbirliğini, paylaşmayı ve yardımlaşmayı öğretir.
|